Home » غلبه بر استرس در اجرای زنده
غلبه بر استرس اچرا

من طی این سال‌ها و نوازندگی در جاهای مختلف هم از اجراهای کوچیک کافه یا حتی سالن‌های بزرگ تجربیاتی بر اساس اجراهای خوب یا بدی که داشتم به دست آوردم و دوست دارم طی مقاله با شما به اشتراک بگذارم تا به شما کمک کند در اجراهای خود مسیر کوتاه‌تری را طی کنید تا به اجراهای درخشان برسید. این راهکارها به شما کمک می‌کند که اعتماد به نفس اجرای خود را بالا ببرید و هراس خود در پرفورمنس را کاملاً سرکوب کنید. در ادامه راهکارهایی برای غلبه بر استرس در اجرای زنده را به شما عزیزان خواهم گفت.

تسلط در قطعات موسیقی

یکی از اشکالاتی که همه نوازنده‌ها زمانی که بر روی استیج قرار می‌گیرند این است که فکر می‌کنم قطعه‌ای که قرار است اجرا کنند را خوب بلدند در صورتی که فقط درست زدن قطعه به ما کمکی نمی‌کند با توجه اینکه زمانی که ما بر روی استیج قرار می‌گیریم تقریباً نزدیک به ۴۵ تا ۵۰ درصد توانایی خود را به خاطر استرس از دست می‌دهیم پس یک قطعه را در خانه باید ۴۵ تا ۵۵ درصد بیشتر از توانایی عادی خود بنوازید. برای این کار حتماً باید تمام قطعات را حفظ باشیم.

هر روز به صورت منظم طبق تراک لیستی که می‌خوایم اجرا کنیم آنها را بنوازیم و هر روز قطعاتی که دچار نقصان هستند به صورت جداگانه اجرا کنیم یک اتفاقی که در خیلی از نوازنده‌ها رایج است در روی استیج این است که قطعه‌ای که بسیار مسلط آن را حفظ بودند فراموش می‌کنند این به این خاطر است که ما قطعات را بر اساس ماسل مموری یا حافظه عضلانی حفظ کرده‌ایم و یک تغییر کوچک در انگشت گذاری باعث می‌شود کل قطعه را فراموش کنیم یکی از راهکارهایی که به ما کمک می‌کند نواختن قطعات در حداقل سرعت است یعنی آنقدر سرعت قطعه را پایین بیاوریم در حین تمرین خانگی که حرکت همه انگشتان در ذهن شکل بگیرد.

شبیه سازی اجرا

شبیه سازی به این شکل است که ما لباس‌هایی که برای اجرا می‌خواهیم بپوشیم را بر تن کرده موقعیت مکانی که در آن اجرا می‌کنیم با شبیه سازی می‌کنیم و در حین اجرای قطعات در ذهن خود افرادی را تصور می‌کنیم که به ما نگاه می‌کنند.. خیلی از نوازندگان بزرگ قبل از اجرا در یک جای جدید سعی می‌کنم در حین ساند چک یا تست صدا قطعات خودرو در آن سالن تمرین کرده و یا اگر فرصت تمرین نیست چند لحظه‌ای را شاید حتی چند ساعت را بر روی استیج قبل از اجرا سپری کنند تا اصطلاحا با محیط ارتباط برقرار کنند.

اجرای کوچک به بزرگ

یکی از راهکارهایی که من همیشه برای هنرجویان در نظر می‌گیرم سیر صعودی اجراست. به این نحو که همیشه شما ابتدایی‌ترین اجراهایتان را در جمع خانواده سپس دوستان و پس از آن فامیل نزدیک و شاید گام بعدی در یک محفل کوچک آشنا و غریبه بلیط اطعام می‌گذارید یواش یواش بستر را برای اجرا کردن در محفل کاملاً غریبه و همینطور گستردن محیط اجرا به گوش شنونده می‌رسانید.

کمالگرای ممنوع

اجرایی بدون اشتباه بسیار نادر است همیشه یک گزی لای سیم‌های گیتار, یه برخورد اشتباه آرشه بر روی سیم, دم کم توان یک ترومپت, یا صدای ناخنی هست که بر روی کلاویه پیانو شنیده شود که هیچکس غیر از نوازنده آن را نخواهد شنید یا خیلی وقت‌ها نت‌های اشتباهی لابلای نت‌های اصلی قرار می‌گیرند که قطره را اشتباه کنند ولی نحوه کنترل اشتباه از سوی شما باعث می‌شود که طرفداران شما چه واکنش نسبت به آن نشان می‌دهند مطمئن باشید اگر اون لحظه شما خود را ببازید و کنترل باقی اجرا را از دست بدهید نه تنها قطعه را از دست می‌دهید بلکه تمامی اجرا را نابود می‌کنید.

ولی اگر در آن لحظه بتوانید خونسردی خود را حفظ کرده و بقیه قطعه را همانطور که بوده اجرا کنید نه تنها طرفداران شما آن را به عنوان یک اشتباه نمی‌بینند بلکه فرض را بر آن می‌زند که شما یک خلاقیتی در اجرای خود به وجود آورده‌اید. همه چی برمی‌گردد به دیسیپلین اجرای شما و نحوه برخورد شما در حین اجرا.

تمرین آوازی و ذهنی قطعه

اینکه یک قطعه را قبل از نواختن بر روی استیج سعی کنید در ذهن خود مرور کنید به نحوی که تمام حرکت انگشتان خود جایی که بر روی سالتان قرار دارد و میزان فشاری که می‌خواهید بر روی آنها ایجاد کنید و سرعت آن حتی در ذهن خود مجسم کنید حتی سعی کنید ملودی‌های آن را هم برای خود متصور شوید یا آن را به صورت زمزمه یا آوازی اجرا کنید این کار باعث می‌شود شما هیچگاه قطعه را فراموش نکنید.

برای لذت بردن وارد شوید

بزرگترین نوازنده‌هام هرگاه وقتی می‌خواهند وارد استیج شوند همیشه کمی استرس داشتند. شماها همچون ایشان زمانی که به سطح نوازندگی حرفه‌ای خود برسید این استرس را تجربه خواهید کرد. این استرس هیچگاه از بین نمی‌رود ولی می‌توانند تغییر شکل بدهد و این زمانی شکل می‌گیرد که شما اولین بار یک اجرای خوب داشته باشید و لذت سبک وزن شدن گام‌های خود را بعد از اجرا تجربه کنید.

خیلی از نوازندگان برای تجربه چند باره این حس بی‌وزنی استرس قبلی اجرا را نادیده گرفته و یواش یواش با این استرس کنار آمدند تا تا اینکه تبدیل شوند به یک سری معتادان آدرنالین. و نکته مهم این است که این حس زمانی شکل می‌گیرد که شما فقط و فقط برای لذت دادن به طرفداران و شنوندگان خود قدم بر روی استیج بگذارید و هر نتی که اجرا می‌کنید به هدف لذت دادن به دیگران باشد. مطمئن باشید وقتی خود را با چنین تفکری زیر نورافکن‌های سالن قرار می‌دهید بهترین اجرای خود را رقم می‌زنید.

 

در آخر اگر از این مقاله چیزی آموختید خوشحال می‌شوم که لینک آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید. شاید این مقاله بتواند به خیلی از نوازندگان نوپا و نوجوان کمک کند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *